ΑΤΤΙΚΟ ΠΡΑΣΙΝΟ | ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ
Σκοπευτήριο Καισαριανής
Περιήγηση
Γενική Παρουσίαση
Στοιχεία Χλωρίδας και Πανίδας
Πληροφορίες - Ωράριο
Νέα - Εκδηλώσεις
Ιστορία
Εγκαταστάσεις Αθλητισμού, Πολιτισμού και Αναψυχής
Χώροι Πρασίνου / Καισαριανή / Σκοπευτήριο Καισαριανής / Ιστορία

Το πάρκο του Σκοπευτηρίου, έκτασης 610 στρεμμάτων χωροθετημένο στην περιοχή Αλεποβουνίου Καισαριανής, αρχικής ιδιοκτησίας του Παλαιού Εκκλησιαστικού Ταμείου, παραχωρήθηκε από Ελληνικό Κράτος το 1930 στην Πανελλήνια Σκοπευτική Εταιρεία (Π.Σ.Ε.) για άσκηση των δραστηριοτήτων της. Το 1976 πουλήθηκε από την Π.Σ.Ε. στον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων ένα τμήμα 99.785μ².

Το «Θυσιαστήριο της Λευτεριάς»

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο χώρος πήρε ιστορική διάσταση καθώς έγινε το «θυσιαστήριο της Λευτεριάς» αφού επιλέχθηκε από τους Ναζί ως τόπος εκτελέσεων. Κατά τα έτη 1942- 1944 έπεσαν θύματα της Ναζιστικής θηριωδίας εκατοντάδες Έλληνες πατριώτες (σύμφωνα με διάφορες πηγές ο αριθμός των νεκρών αγγίζει τους 694), ανάμεσά τους και 200 κομμουνιστές, οι οποίοι παραδόθηκαν στα κατοχικά στρατεύματα από τη μεταξική δικτατορία και εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944.

Σκοπευτήριο ΚαισαριανήςΣκοπευτήριο Καισαριανής

Απομάκρυνση της Σκοπευτικής Εταιρείας
Στη μεταπολεμική περίοδο το Σκοπευτήριο εξακολουθεί να λειτουργεί όπως και προπολεμικά, ως χώρος δηλαδή, εξάσκησης των μελών της Πανελλήνιας Σκοπευτικής Εταιρείας.

Οι κάτοικοι και ο Δήμος, τόσο προπολεμικά όσο και μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπήρξαν αντίθετοι με την πραγματοποίηση των αθλημάτων της σκοποβολής στο συγκεκριμένο χώρο. Κυριότερος λόγος για τη στάση τους υπήρξε η διαταραχή της κοινής ησυχίας και της δημοσίας τάξης καθώς κάθε τόσο πυροβολισμοί τάραζαν τη συνοικία και προκαλούσαν ατυχήματα, μερικά εκ των οποίων θανατηφόρα.

Η επιλογή του χώρου ως τόπου εκτελέσεων από τις κατοχικές δυνάμεις αποτέλεσε έναν επιπλέον σημαντικό λόγο για την απομάκρυνση των σκοπευτικών δραστηριοτήτων από το χώρο, καθώς το συγκεκριμένο σημείο έχει πια αναδειχθεί στις καρδιές και στις συνειδήσεις του λαού ως το σεπτότερο μνημείο της νεοελληνικής ιστορίας. Καταγράφεται ως σύμβολο θυσιών και αγώνων του ελληνικού λαού στην σκοτεινή περίοδο της φασιστικής κατοχής.

Αντιδράσεις κατοίκων
Ο λαός της Καισαριανής που έζησε από κοντά τα τραγικά γεγονότα του Σκοπευτηρίου στη διάρκεια της κατοχής, πρωτοστάτησε και εξακολουθεί να πρωτοστατεί για την απομάκρυνση της Σκοπευτικής Εταιρείας από τον ιερό αυτό χώρο και την παράδοση του στο λαό στον οποίο και ανήκει.

Με πολύχρονους αγώνες (αποκορύφωμα των οποίων ήταν η 17ήμερη κατάληψη του χώρου τον Ιούνη του 1983) του Καισαριανιώτικου λαού επιτεύχθηκε- αρχικά- η ανακήρυξη του χώρου από το Υπουργείο Πολιτισμού σε Ιστορικό- Μνημειακό (το 1984). Ο χαρακτηρισμός αυτός του χώρου κρίνεται ιδιαίτερα σημαντικός, καθώς απαγορεύεται κάθε παρέμβαση πλέον στο χώρο που αντιστρατεύεται τον χαρακτήρα αυτόν.

Σκοπευτήριο Καισαριανής Αρκετά χρόνια αργότερα, τον Ιούνιο του 2005 πραγματοποιήθηκε η ανέγερση του Μνημείου των Πεσόντων Πατριωτών. Κατά την τελετή των εγκαινίων του Μνημείου, τόσο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Πρωθυπουργός, όσο και οι Υπουργοί ΕΣ.Δ.Δ.Α. και Παιδείας, που ήταν παρόντες στην εκδήλωση, μεταξύ πλήθους άλλων επίσημων προσκεκλημένων, ανήγγειλαν την πρόθεσή τους ο χώρος αυτός να αναδειχθεί άμεσα ως Μουσείο Εθνικής Αντίστασης και να συνδράμουν το Δήμο Καισαριανής για την πραγματοποίηση αυτού του οράματος.

Στόχος τόσο του Δήμου όσο και των κατοίκων της περιοχής είναι να περιέλθει στην κυριότητα του πρώτου και το Νεοκλασσικό κτήριο, που δεσπόζει στο πάρκο του Σκοπευτηρίου ώστε να ιδρυθεί το Μουσείο της Εθνικής Αντίστασης. Το τελευταίο θα αποτελεί χώρο ιστορικής μνήμης και θα εμπνέει τους λαϊκούς αγώνες του παρόντος και του μέλλοντος για μια καλύτερη ζωή, για μια δικαιότερη κοινωνία.